Marynarka Wojenna RP
Untitled Document
poczta Marynarki Wojennejserwis informacyjny ZIMW

POSTACIE HISTORYCZNE
W MARYNARCE WOJENNEJ RP

Wiceadmirał
Jerzy Włodzimierz ŚWIRSKI

Wybitny organizator, jeden z głównych twórców Polskiej Marynarki Wojennej. Urodził się 5 kwietnia 1882 roku w Kaliszu jako syn Włodzimierza, oficera armii rosyjskiej i Celiny z Wasiłowskich. Swoją karierę zawodową początkowo związał z carską marynarką wojenną, w której przeszedł szereg szczebli dowodzenia będąc m.in. oficerem wachtowym na krążowniku "Askold" i "Rostisław", oficerem nawigacyjnym na krążowniku "Pamiat' Mierkurija" i pancerniku "Swiatoj Jewstafij", a także flagowym oficerem nawigacyjnym w dowództwie Brygady Pancerników na Morzu Czarnym. W chwili wybuchu I wojny światowej pełnił funkcję głównego nawigatora Floty Czarnomorskiej. W 1917 roku został awansowany do stopnia komandora i wyznaczony na stanowisko szefa Głównego Sztabu Morskiego w Ministerstwie Marynarki Ukraińskiej Republiki Ludowej. Po rezygnacji z tej funkcji w listopadzie 1918 roku stanął na czele powstającej na południu Rosji Ligi Odrodzenia Marynarki Polskiej. 23 marca 1919 roku przyjechał do Paryża na wezwanie gen. Józefa HALLERA, gdzie został przydzielony do Komitetu Narodowego Polskiego. Po powrocie do Warszawy 11 kwietnia 1919 roku został wyznaczony na stanowisko szefa Sekcji Organizacyjnej Departamentu dla Spraw Morskich. Po zweryfikowaniu na stopień płk. mar., otrzymał stanowisko zastępcy szefa Departamentu dla Spraw Morskich. W latach 1920-1922 pełnił funkcję dowódcy Wybrzeża Morskiego, a następnie w latach 1922-1925 dowódcy Floty. 19 maja 1925 roku objął stanowisko Szefa Kierownictwa Marynarki Wojennej. Aktywnie zaangażowany w plany budowy nowych okrętów i pozyskiwania środków na ich realizację. 1 stycznia 1931 roku został awansowany do stopnia kontradmirała przez prezydenta Ignacego MOŚCICKIEGO. W maju 1939 roku brał udział w rozmowach polsko-brytyjskich w Warszawie, podczas których spowodował podjęcie decyzji o wysłaniu 3 niszczycieli (ORP "Błyskawica", "Grom" i "Burza") do Anglii przed wybuchem wojny. We wrześniu 1939 roku ewakuował się z Warszawy razem z Kierownictwem Marynarki Wojennej do Rumunii, a następnie do Paryża, gdzie podporządkował się rządowi gen. Władysława SIKORSKIEGO. W związku z nową sytuacją polityczną, sformował nowe Kierownictwo Marynarki Wojennej z siedzibą w hotelu "Regina" w Paryżu, które następnie zostało przeniesione do Londynu. 19 stycznia 1941 roku został mianowany wiceadmirałem przez Naczelnego Wodza. Kontynuował działalność szkoleniową kadr Marynarki Wojennej powołując do życia w Wielkiej Brytanii Szkołę Podchorążych Marynarki Wojennej, Szkołę Specjalistów Morskich, Kadrę Floty, a następnie Centrum Wyszkolenia Specjalistów Floty.
W lipcu 1941 roku po samobójstwie kmdr. ppor. B.KRAWCZYKA, dowódcy okrętu ORP "Wilk", nie został odwołany ze stanowiska na skutek sprzeciwu strony brytyjskiej. Pozostał Szefem KMW, aż do rozwiązania PMW w 1947 roku. Zmarł 12 czerwca 1959 roku w Londynie. Został pochowany na cmentarzu Brompton.
Za wybitne zasługi został uhonorowany wieloma odznaczeniami i orderami m.in. Polonia Restituta I, III i IV kl., złotym Krzyżem Zasługi, brytyjskim Knight Commander of the Bath, francuską Legią Honorową II, IV i V kl., szwedzkim Orderem Miecza, rosyjskimi orderami: św. Stanisława II i III kl. z mieczami, św. Anny II i III kl. z mieczami, św. Włodzimierza IV kl. z mieczami


 
 
Poleć tę stronę znajomemu Dodaj do ulubionych Ustaw jako stronę startową
Uwagi na temat strony kieruj do Webmastera. Innych informacji dotyczących
Marynarki Wojennej RP udziela Rzecznik Prasowy Dowódcy MW.
Każdorazowe wykorzystanie materiałów ze strony Marynarki Wojennej w całości lub we fragmencie wymaga pisemnej zgody.
© 2004 Marynarka Wojenna RP. Wszelkie prawa zastrzeżone.