CZASOPISMO MARYNARKI WOJENNEJ

Pierwsze polskie pismo w wyzwolonej Gdyni, wydawane przez Marynarkę Wojenną "Nasze Morze", ukazało się 9 maja 1945r. w nakładzie 3 tys. egzemplarzy. Połowe nakładu sprzedawano mieszkańcom Trójmiasta. Redaktorem naczelnym pisma był ppor. mar. Stanisław Habrowski. Dopiero 19 maja ukazał się "Dziennik Bałtycki". 1 września 1945 ujrzał światło dzienne nowy tytuł marynarski - "Gazeta Morska". Redakcją kierował kpt. mar. Marian Brandys.

W kwietniu 1946r. wyszedł kolejny tytuł - "Marynarz Polski", w nakładzie
18 tys. egz., z których do wojska trafiało 2 tys. Od stycznia 1948r. zmieniono jego nazwę na "Morze - Marynarz Polski". Na początku lat 50-tych magazyn został przejęty przez gdańskie Wydawnictwo Morskie.

Poprzedniczką "Bandery" była gazeta codzienna Marynarki Wojennej
"Na Straży Wybrzeża", która ukazywała się od 26 czerwca 1950 roku.

W 1956 roku zespół redakcyjny zdecydował, że nadeszła pora zmiany formuły wydawania pisma. Postanowiono także poszerzyć krąg jego zainteresowania. Zmieniono nazwę na "Bandera". W ten sposób powstał nowy tytuł, tygodnik, który zrodził się w redakcji i tu przybrał ostateczny kształt.

31 stycznia 1956r. ukazał się ostatni numer "Na Straży Wybrzeża", a 3 lutego 1956r. pierwszy numer "Bandery", w formacie gazetowym, o objętości
12 stron. Zmieniono sposób łamania, wzrosła liczba publikowanych zdjęć. Zaczęły dominować reportaże, wywiady i felietony. Pojawiły się działy tematyczne, kąciki poświecone rozrywce. Drukowano opowiadania
oraz fragmenty książek marynistycznych.

W następnych latach "Bandera" wielokrotnie zmieniała szatę graficzną
i format, trwając nieustannie jako tygodnik o zmiennej objętości.

"Bandera" towarzyszyła Marynarce Wojennej w jej codziennym życiu, dążąc do nawiązania trwałych kontaktów z czytelnikami, przede wszystkim
z marynarzami służby zasadniczej. Na początku lat 60-tych zmniejszył się format pisma, wzrosła natomiast objętość - do 24 stron. Wydawano wówczas przez dłuższy okres dodatki "Żeglarz", "Nasze sprawy", "Porywy" -
wraz z podchorążymi WSMW oraz numery specjalne i tzw. małe wydania "Bandery", kompendia wiedzy niezbędnej dla marynarzy rozpoczynających służbę w Marynarce Wojennej.

Pod koniec 1989r. "Bandera" stała się dwutygodnikiem, a od początku
1990 roku - miesięcznikiem. Najtrudniejszy okres rozpoczął się wówczas
w kwietniu. Redakcja "Bandery" wprowadziła drakońskie rygory oszczędnościowe, kontynuując wydawanie kolejnych numerów. Zachowano
w ten sposób ciągłość edycji.

Nowy etap w rozwoju czasopisma rozpoczął się pod koniec 1991 roku, kiedy do redakcji (jako pierwszej pośród pozostałych tytułów prasy wojskowej) trafiły komputery. W lutym 1992r. ukazał się pierwszy numer złożony elektronicznie. Zmniejszono format z B-4 do A-4. Pierwsza barwna okładka ukazała się w czerwcu 1993 roku. Na stałe kolorową okładkę pisma wprowadzono od września 1996r., natomiast pełny kolor od maja bieżącego roku.

Dzisiaj "Bandera" nadal się przekształca, zmienia się jej szata graficzna
i zawartość. Pismo - jak dawniej - pragnie być możliwie najbliżej marynarskiej i morskiej materii życia. Można w nim znaleźć publikacje, które zainteresują ka żdego, komu bliskie są sprawy Polski Morskiej. "Bandera" dociera m.in. do środowisk Ligi Morskiej i Rzecznej, szkół noszących imiona Marynarki Wojennej i jej bohaterów, kombatantów oraz byłych marynarzy
w kraju i za granicą, licznych instytucji i organizacji, bibliotek wojskowych
i cywilnych oraz osób prywatnych.